Jakim jesteś typem rozmówcy?

Jaki jest Twój styl rozmowy?

Czy styl rozmowy jest ważny? Rozmowa jest stałym elementem naszego życia. Rozmawiamy zawsze, wszędzie i ze wszystkimi.

Czy moglibyśmy robić to lepiej? Jakim typem rozmówcy jesteśmy? Czy nasze zachowanie zmienia się pod wpływem stresu?

Poniższy test pozwala nam zidentyfikować nasze silne i słabe strony w tym zakresie. Odpowiada nam na pytanie, jak dobrzy jesteśmy w kontrolowaniu swoich reakcji. Jedną z najlepszych metod rozwoju samoświadomości jest zrozumienie stylu swojego działania.

Test pomoże Ci zrozumieć, jaką taktykę przyjmujesz w trakcie trudnych sytuacji, rozmów, na wyniku których bardzo Ci zależy.

Wskazówki do testu

Stwierdzenia umieszczone w teście dotyczą sytuacji, kiedy znajdujesz się w środku trudnej, emocjonalnej rozmowy. Przy każdym stwierdzeniu zastanów się przez chwilę, przywołaj jakąś konkretną sytuację i odpowiedz sobie, jakie jest Twoje typowe zachowanie. Szczere i otwarte odpowiedzi pozwolą Ci na lepsze zrozumienie, gdzie jesteś i podjęcie decyzji dotyczących dalszego rozwoju.

Jeżeli ten temat Cię zainteresował, zapraszamy do artykułu na temat Inteligencji Emocjonalnej.

Test został przygotowany na bazie materiałów z książki Crucial Conversation by K. Patterson, J. Grenny, R. McMillan, A. Switzler
1.Czasami unikam sytuacji, kiedy mogłabym spotkać ludzi, w relacjach z którymi mam jakieś problemy.
2.Zdarza się, że nie odbieram powtarzających się telefonów i nie odpisuję na maile, gdyż nie mam ochoty utrzymywać kontaktów z osobą, która się do mnie “dobija”.
3.Czasami, kiedy inni podejmują drażliwe, kłopotliwe tematy próbuję zmienić temat rozmowy.
4.Kiedy przychodzi zmierzyć się z drażliwym tematem lub tematem wywołującym stres, wolę trzymać się z boku niż wyrazić swoją pełną i szczerą opinię na ten temat.
5.Czasami, zamiast powiedzieć innym, co naprawdę myślę uciekam się do żartów, sarkazmu lub nic nie znaczących uwag, aby pokazać swoją frustrację.
6.Aby uwypuklić mój punkt widzenia potrafię uciekać się do przesady w prezentowani swoich racji.
7.Kiedy widzę, że tracę kontrolę nad przebiegiem rozmowy lub że nie idzie ona po mojej myśli zdarza się, że przerywam rozmowę, zmieniam jej temat, po to by wrócić do miejsca, w którym według mnie powinniśmy się znajdować.
8.Kiedy inni wyrażają opinie, które według mnie są głupie, czasami daję im to odczuć w sposób bezpośredni.
9.Jeżeli jestem zaskoczona, oszołomiona czyjąś wypowiedzią, czasami mówię rzeczy, które mogą być odebrane jako atak, takie jak “to jest absurdalne, niedorzeczne”.
10.Czasami, kiedy atmosfera robi się gorąca przestaję prowadzić dyskusje z innymi na argumenty a zaczynam mówić rzeczy, które dotykają ich personalnie.
11.Gdy uczestniczę w ożywionych dyskusjach, jestem postrzegana jako osoba nieustępliwa, trudna z punktu widzenia innych osób. Inni mogą sie czuć wręcz zdominowani.
12.Kiedy dyskusja dotyczy ważnego dla mnie tematu, czasami przesuwam się z miejsca, gdzie chcę zaprezentować swój punkt widzenie do miejsca, kiedy za wszelką cenę chcę wygrać.
13.W środku trudnych rozmów czasami daję sie osaczyć argumentom innych tak, że daje się odnieść wrażenie, że zostałam przekonana.
14.Kiedy rozmowa staje się nieustępliwa i kogoś dotknę swoją wypowiedzią, nie mam problemu z przeproszeniem za popełniony błąd.
15.Kiedy myślę o rozmowie, która przybrała zły obrót, mam tendencje do koncentrowania się bardziej na tym, co ja zrobiłam źle, niż co inni zrobili źle.
16.Kiedy muszę powiedzieć coś, czego inni woleliby nie słyszeć, unikam rozpoczynania od trudnego do zaakceptowania komunikatu, raczej zaczynam od wyjaśnienia sytuacji, co pozwoli im zrozumieć kontekst sytuacji.
17.Szybko rozpoznaję kiedy inni są skryci i zajmują pozycje obronne w rozmowie.
18.Czasami decyduję, że lepiej jest nie dawać przykrego, negatywnego feedback-u, gdyż wiem, że to może wykreować prawdziwy problem.
19.Kiedy rozmowa nie przynosi efektów, robię krok do tyłu, myślę o tym, co się wydarzyło i wchodzę w nią znowu, wiedząc co zrobić, żeby poprawić sytuację.
20.Kiedy inni przyjmują pozycję obronną, gdyż nie zrozumieli mnie właściwie, szybko naprawiam nieporozumienie, wyjaśniając, co naprawdę miałam na myśli.
21.Są tacy ludzie, w stosunku do których bywam nieuprzejma, gdyż prawdę powiedziawszy, zasługują na to.
22.Czasami wypowiadam rzeczy w formie ostatecznej, typu “faktem jest…”, “oczywistym jest…” aby być pewną, że moje rację zwyciężą.
23.Jeżeli inni powstrzymują się z prezentacją swojego stanowiska, szczerze zapraszam ich do powiedzenia, co myślą, niezależnie od ich stanowiska.
24.W sytuacji, kiedy silnie argumentuję i bronię swojego stanowiska, mam nadzieję, że inni powstrzymają się od dyskusji, gdyż dalsza rozmowa byłoby tylko stratą czasu i energii.
25.Nawet w sytuacji napięcia przystosowuję się szybko do sposobu w jaki jest prowadzona dyskusja i stosuję nową strategię.
26.Kiedy widzę, że jestem po przeciwnej stronie raczej próbuję przekonać do swoich racji, niż znaleźć wspólne rozwiązanie.
27.Jeżeli sprawy nie idą dobrze, mam inklinacje do dostrzegania raczej cudzych błędów, niż do oceny własnych zachowań.
28.W sytuacji ostrych dyskusji, po zaprezentowaniu własnego stanowiska oddaję pole innym prosząc, aby zaprezentowali swoją opinię, szczególnie gdy jest przeciwna.
29.Kiedy inni powstrzymują się od zaprezentowania swojej opinii, robię co w mojej mocy, aby poczuli sie wystarczająco bezpiecznie, aby szczerze się wypowiedzieć.
30.Czasami muszę uczestniczyć w dyskusjach na tematy, które pojawiły się tylko dlatego, że nie śledziłam tego, co działo się w rozmowie.
31.Czasami uczestnicze w sytuacjach, gdzie inni czują się dotknięci, gdyż chcieli powiedzieć więcej na jakiś temat, niż finalnie było im dane.
32.Czuję się czasami sfrustrowana tym, jak dużo czasu potrzebują niektórzy do podjęcia decyzji , z powodu tego, że zbyt wiele osób jest w nią zaangażowanych.
33.Kiedy muszę postawić na forum trudny temat, uciekam się do komplementów i innych metod „zmiękczenia” tematu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *